دوره 13، شماره 4 - ( زمستان 1388 )                   جلد 13 شماره 4 صفحات 42-49 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Farahini H, Zangi M, Akbarian E. Comparing open and closed wedge high tibial osteotomy in osteoarthritis of medial compartment of the knee. J Qazvin Univ Med Sci. 2010; 13 (4) :42-49
URL: http://journal.qums.ac.ir/article-1-891-fa.html
فراهینی حسین، زنگی مهدی، اکبریان احسان. مقایسه دو روش گوه‌ای باز و بسته استئوتومی پروگزیمال تیبیا در استئوآرتریت کمپارتمان داخلی زانو. مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی قزوین. 1388; 13 (4) :42-49

URL: http://journal.qums.ac.ir/article-1-891-fa.html


پزشكي عمومي ، Email: eakbarian@gmail.com
چکیده:   (6919 مشاهده)
زمینه: استئوتومی پروگزیمال تیبیا عملی مناسب برای جلوگیری از سیر پیشرونده استئوآرتریت کمپارتمان داخلی زانو، بهبود عملکرد فیزیکی مفصل و کاهش درد بیمار بوده و مورد توافق همگان است. هدف: مطالعه به منظور مقایسه دو روش گوه ای خارجی بسته و گوه ای داخلی باز در استئوآرتریت کمپارتمان داخلی زانو انجام شد. مواد و روش ها: این کارآزمایی بالینی طی سال های 86-1384 در بیمارستان حضرت رسول اکرم (ص) تهران بر روی 59 بیمار (37 زن و 22 مرد) انجام شد. زمان پی گیری بیماران 6±27 ماه بود. زاویه محور فموروتیبیال، درد، عملکرد و محدودیت حرکتی مفصل، امتیاز حاصل از ارزشیابی معیارهای لیشلم و پایداری لیگامان رباط جانبی داخلی پیش و پس از عمل ارزیابی و ثبت شد. داده ها با آزمون های آماری مجذور کای، تی و من ویتنی تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: زاویه اصلاح شده در دو روش بسته و باز به ترتیب 8/9 و 6/9 درجه و عوارض جراحی به ترتیب 7 مورد (%1/24) و 8 مورد (%1/21) بود که 4 مورد در روش بسته و 1 مورد در روش باز نیاز به عمل مجدد پیدا کردند. زمان جوش خوردن استئوتومی در روش بسته 7/1±1/3 و در روش باز 2/1±8/2 ماه بود که با یکدیگر تفاوت معنی داری نداشت. در هر دو روش کاهش چشمگیر درد در کنار بهبود عملکرد مفصلی و بهتر شدن نتایج ارزیابی معیارهای لیشلم دیده شد، ولی هیچ کدام بر دیگری برتری نداشتند. پایداری رباط جانبی داخلی در روش باز بیش تر بود، ولی بعد از عمل به روش بسته اندکی کاهش یافت. نتیجه گیری: با توجه به پایداری رباط جانبی داخلی پس از عمل با روش باز نسبت به روش بسته، به نظر می رسد ناپایداری قبل از عمل رباط جانبی، یکی از مهم ترین معیارهای انجام جراحی استئوتومی با روش باز است.
متن کامل [PDF 137 kb]   (1400 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: ارتوپدی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی قزوین می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | The Journal of Qazvin University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb