دوره 6، شماره 3 - ( پاييز 1381 )                   جلد 6 شماره 3 صفحات 3-11 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (10665 مشاهده)
چکیده زمینه: هسته PGI در بصل النخاع شکمی-میانی (RVM) قرار گرفته است. یکی از ورودی های عمده به هسته مشبک پاراژیگانتوسلولاریس (PGi) از ماده خاکستری دور قناتی (PAG) منشا می گیرد و فرمالین به عنوان یک محرک شیمیایی تولید درد را در دو فاز حاد و مزمن به دنبال دارد. هدف: مطالعه به منظور ارزیابی اثر تزریق مرفین در ماده خاکستری دور قناتی بر روی نورون های هسته مشبک پاراژیگانتوسلولاریس پاسخ دهنده به فرمالین انجام شد. مواد و روش ها: در آزمایش ها از موش های سفید صحرایی نر نژاد NMRI استفاده شد. فرمالین 5/2% به عنوان محرک شیمیایی دردزا و مورفین سولفات به عنوان ماده القا کننده بی دردی به کار رفت. این تحقیق به روش ثبت تک واحدی انجام شد. یافته ها: با تزریق میکروبی مورفین در PAG مشاهده شد که نورون های مهاری از مهار خارج شده و به حالت اولیه شلیک خود به خودی برگشتند. تزریق مورفین در نورون های تحریکی باعث کاهش شلیک تا رسیدن به حدود فعالیت پایه شد. اما تزریق مورفین در پاسخ نورون های خنثی هیچ تغییری را القا نکرد. نتیجه گیری: مورفین باعث رفع مهار از نورون های مهاری می شود و این تاثیر احتمالا به اینترنورون های گابائرژیک مهاری با منشا PAG مربوط می شود. اما اثر مورفین در کاهش شلیک نورون های تحریکی تا حد پایه به طور مستقیم صورت می گیرد.
متن کامل [PDF 1405 kb]   (1908 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فیزیولوژی