دوره 9، شماره 2 - ( تابستان 1384 )                   جلد 9 شماره 2 صفحات 15-19 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

. Najafian J, . Kelishadi R, . Sarrafzadegan N, . Boshtam M, . Emami A, . Sharif Rohani R. The mean duration of electrocardiographic changes in unstable angina. J Qazvin Univ Med Sci. 2005; 9 (2) :15-19
URL: http://journal.qums.ac.ir/article-1-281-fa.html
نجفیان جمشید، کلیشادی رویا، صراف زادگان نضال، بشتام مریم، امامی افسون، شریف روحانی رزیتا. میانگین زمان‌ تداوم تغییرات الکتروکاردیوگرافی در بیماران مبتلا به آنژین ناپایدار. مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی قزوین. 1384; 9 (2) :15-19

URL: http://journal.qums.ac.ir/article-1-281-fa.html


، jamshid_najafian@yahoo.comEmail:
چکیده:   (8231 مشاهده)
¯چکیده زمینه : بر اساس ‌برخی منابع تداوم تغییرات الکترو کاردیوگرافی به‌مدت بیش از 12 ساعت بعد ازکنترل درد می‌تواند نشانه سکته قلبی بدون موج Q باشد. هدف : مطالعه به‌منظور ارزیابی میانگین مدت زمان تداوم تغییرات ایجاد شده در الکتروکاردیوگرافی بیماران مبتلا به آنژین ناپایدار انجام شد. مواد و روش‌ها : مطالعه به صورت مقطعی در سال1380 انجام شد. افراد مورد مطالعه 34 نفر بودند که از میان بیمارانی که با تشخیص آنژین ناپایدار در بخش سیسییو بیمارستان نور اصفهان بستری شده بودند، به طور تصادفی انتخاب شدند. معیار انتخاب بیماران تغییرات جدید قطعهST و موج T در الکتروکاردیوگرافی و رد شدن سکته قلبی حاد توسط آزمایشهای آنزیمی نظیرCPK-MB, LDH وTotal CPK بود. افراد دارای سندرم ولف پارکینسون وایت، بیماری‌های غدد بزاقی، مصرف داروهای ضد آریتمی و ضدآنژینی، بلوک شاخه‌ای چپ، مصرف دیژیتال و اعمال جراحی اخیر (که همگی ممکن است باعث تغییرات موج T و قطعهST شوند) از مطالعه خارج شدند. بیماران پس از ترخیص تا 3 ماه بعد پیگیری شدند. یافته‌ها : میانگین مدت زمان تغییرات الکتروکاردیوگرافی در این بیماران 7±65/28 روز بود. میانگین تداوم تغییرات قطعهST 24±7/14 روز و میانگین تداوم تغییرات موج T، 38±1/30 روز بود. حداقل تداوم تغییرات الکتروکاردیوگرافی در بیماران 1 روز و حداکثر آن90 روز بود. 8 بیمار آنژیوگرافی شدند که 7 نفر از آنها آنژیوگرافی غیر طبیعی داشتند. آزمون آماری همبستگی رابطه معنی‌داری بین زمان باقیماندن تغییرات الکتروکاردیوگرافی و شدت گرفتاری عروق کرونر و همچنین میزان بروز عوارض بعدی نشان نداد. نتیجه‌گیری : باقیماندن تغییرات در الکتروکاردیوگرافی ممکن است در مراجعههای بعدی بیماران موجب اشتباههای تشخیصی شود. لذا دراین‌گونه موارد باید به علائم بالینی توجه بیشتری نشان داد و از سایر روش‌های تشخیصی پیرابالینی کمک گرفت.
متن کامل [PDF 142 kb]   (1272 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: قلب و عروق

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی قزوین می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | The Journal of Qazvin University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb