دوره 21، شماره 3 - ( مرداد و شهریور 1396 )                   جلد 21 شماره 3 صفحات 22-13 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


، a-saremi@araku.ac.ir
چکیده:   (1437 مشاهده)

زمینه: هورمون­ های مرتبط با چاقی لپتین و آدیپونکتین به­ طور مستقل و مخالف هم با مقاومت به انسولین در ارتباط هستند.
هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر تمرینات استقامتی، مقاومتی و ترکیبی بر مقاومت به انسولین و نسبت آدیپونکتین به لپتین در رت­ های دیابتی انجام شد.
مواد و روش ­ها: از میان 50 سر موش صحرایی نژاد ویستار، 10 سر به­ عنوان گروه سالم و باقی حیوانات­ از طریق تزریق استرپتوزوتوسین دیابتی شدند. رت­ های دیابتی به چهار گروه تقسیم شدند: شاهد، تمرین مقاومتی، تمرین استقامتی و تمرین ترکیبی. برنامه تمرین مقاومتی شامل 10 هفته بالا رفتن از نردبان بود (5 روز در هفته، 3 نوبت، 4 تکراری)، در حالی­ که تمرین استقامتی برای 10 هفته (5 نوبت در هفته دویدن روی تردمیل) انجام شد. گروه ترکیبی هر دو برنامه تمرین مقاومتی و استقامتی را انجام می­ دادند. نمونه­ های خونی برای ارزیابی سطوح لپتین، آدیپونکتین و مقاومت به انسولین گرفته شد.
یافته­ ها: تمرین استقامتی، مقاومتی و ترکیبی به­طور معنی­داری موجب کاهش مقاومت به انسولین و گلوکز شد (0/05>P)، اگرچه تمرین ترکیبی اثر بیش­تری در کاهش مقاومت به انسولین داشت (0/05>P). در سطوح لپتین بین گروه­ها تفاوت معنی­داری وجود نداشت (0/05<P). سطح آدیپونکتین و نسبت آدیپونکتین به لپتین در تمام گروه­های تمرینی به­طور معنی­دار افزایش یافت (0/05>P).
نتیجه­ گیری: تمرین ورزشی به طوری­ که در این مطالعه تعریف شده منجر به بهبود نسبت آدیپونکتین به لپتین می­ شود و تمرین ترکیبی اثر بیش ­تری بر کاهش شاخص مقاومت به انسولین در رت­ های دیابتی دارد. 

 

متن کامل [PDF 211 kb]   (408 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تربیت بدنی