دوره 21، شماره 5 - ( آذر و دی 1396 )                   جلد 21 شماره 5 صفحات 46-36 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


گروه مهندسی بهداشت حرفه‌‌ای دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران ، Svarmazyar@qums.ac.ir
چکیده:   (979 مشاهده)
زمینه: آرایشگران به­ دلیل انجام حرکات تکراری و وضعیت­ های بدنی نامناسب در معرض ابتلا به اختلالات اسکلتی- عضلانی می­ باشند.
هدف: هدف مطالعه­ حاضر بررسی عوامل مؤثر بر ناراحتی اسکلتی- عضلانی و پیامد آن در آرایشگران می­باشد.
مواد و روش ­ها: این مطالعه­ توصیفی- تحلیلی به ­صورت مقطعی در سال 1395 صورت گرفت. 153 نفر از آرایشگران رسمی زن شهر قزوین به ­صورت سرشماری وارد مطالعه شدند. جهت ارزیابی خطر ارگونومیکی از روش ارزیابی سریع کل بدن (REBA) (با کمک نرم ­افزار Nexgenergo) و جهت بررسی شیوع اختلالات اسکلتی- عضلانی و توانایی انجام کار از دو پرسش ­نامه ­نوردیک و شاخص توانایی کار (WAI) استفاده گردید. جهت آنالیز داده ­ها از آزمون­ های رگرسیون لجستیک تک و چندمتغیره استفاده شد.
یافته ­ها: میزان شیوع ناراحتی اسکلتی- عضلانی کل بدن در بین افراد مورد مطالعه 116 نفر (%75/8) گزارش شد. وزن از جمله عوامل فردی است که به تنهایی 17 برابر میزان شیوع ناراحتی را افزایش و در تعامل با سایر عوامل خطرزا میزان­ غیبت از کار و مراجعات به پزشک را به ترتیب 3/6 و 36 برابر افزایش می ­دهد.
 افراد با سطح توانایی خوب نسبت به افراد با سطح توانایی عالی 4 برابر بیش ­تر در معرض ناراحتی­ های اسکلتی- عضلانی بودند. افراد با سطح توانایی ضعیف نسبت به افراد با سطح توانایی عالی به ­ترتیب 18 و 8 برابر بیش­تر غیبت از کار و مراجعه به پزشک داشتند. 
نتیجه­ گیری: کاهش وزن، کاهش ساعات کاری و بهبود توانایی انجام کار می ­تواند منجر به کاهش ناراحتی ­های اسکلتی- عضلانی، غیبت از کار و مراجعه به پزشک در بین آرایشگران زن شود. 
متن کامل [PDF 315 kb]   (182 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: مهندسی بهداشت حرفه ای