دوره 18، شماره 1 - ( دو ماهنامه فروردین و اردیبهشت 1393 )                   جلد 18 شماره 1 صفحات 53-59 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Azma K, Farjad M, Najafi S, Toupa Ebrahimi R, Bahrami Asl M. Validity of carpal tunnel syndrome diagnostic tests in diabetic patients . J Qazvin Univ Med Sci. 2014; 18 (1) :53-59
URL: http://journal.qums.ac.ir/article-1-1585-fa.html
آزما دکتر کامران، فرجاد دکتر محمد، نجفی دکتر شریف، توپا ابراهیمی دکتر رضا، بهرامی اصل دکتر معصومه. اعتبار آزمون های تشخیصی سندرم تونل کارپال در بیماران دیابتی. مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی قزوین. 1393; 18 (1) :53-59

URL: http://journal.qums.ac.ir/article-1-1585-fa.html


1- ، Email: rtoupaebrahimi@yahoo.com
چکیده:   (4260 مشاهده)

  زمینه: سندرم تونل کارپال ( CTS ) شایع­ترین نوروپاتی فشاری است. اگرچه استفاده نادرست و غیراصولی از دست­ها و عدم رعایت نکته­های ایمنی، زمینه بروز را فراهم می­کند، اما مطالعه­ها­ نشان داده­اند که دیابت نیز فرد را مستعد آن می­کند.

  هدف: مطالعه به منظور تعیین حساسیت و ویژگی آزمون­های تشخیصی CTS در بیماران دیابتی و مقایسه آن با غیر دیابتی­ها انجام شد.

  مواد و روش­ها: این مطالعه مقطعی در سال 1391 در بیمارستان میلاد تهران بر روی 115 دست انجام شد که به­ طور سرشماری وارد مطالعه شدند. پس از پُر کردن پرسش­نامه اطلاعات جمعیتی، بیماران معاینه فیزیکی شدند. سپس براساس پاسخ الکترودیاگنوز، افراد در 6 گروه طبیعی، گزگز بدون CTS ، CTS به تنهایی، دیابت علامت­دار بدون CTS ، دیابت و CTS ، و دیابت و CTS و نوروپاتی محیطی تقسیم شدند. سپس حساسیت و ویژگی آزمون­های تینل، فالن، فالن معکوس، تورنیکت، افتراق دو نقطه، کمپرشن و فلیک در دیابتی­ها و غیر دیابتی­ها مقایسه شد. داده­ها با آزمون­های آماری کای دو تحلیل شدند.

  یافته­ها: میانگین سنی افراد مبتلا 25/13 ± 55 سال و میانگین مدت علایم در افراد علامت­دار 19 ماه بود. سندرم تونل کارپال با شدت متوسط نسبت به خفیف و شدید شایع­تر بود. از 115 دست مورد مطالعه، 25 دست CTS ، 20 دست CTS و دیابت، 23 دست CTS و دیابت و نوروپاتی محیطی، 14 دست گزگز بدون CTS ، 19 دست دیابت علامت­دار بدون CTS و 14 دست طبیعی بودند. در گروه CTS غیر دیابتی‌، علامت فلیک و پس از آن فالن معکوس حساس­ترین آزمون بودند و بالاترین ویژگی (%95) را آزمون‌های تینل و فالن داشتند. در گروه دیابتی‌های مبتلا به CTS ، حساس­ترین آزمون (%56) فالن معکوس بود و بالاترین ویژگی (%77) را آزمون تینل داشت. در گروه دیابتی‌های مبتلا به CTS و نوروپاتی محیطی، بالاترین حساسیت (%59) را دو آزمون فالن و کمپرسیون و بالاترین ویژگی (%77) را آزمون تینل داشتند. در مجموع در گروه دیابتی­ها، آزمون کمپرسیون بالاترین حساسیت (%51) و تینل بالاترین ویژگی (%77) را داشت.

  نتیجه­گیری: با توجه با یافته­ها، پیشنهاد می­شود در گروه دیابتی مبتلا به سندرم تونل کارپال آزمون­های فالن، فالن معکوس و کمپرسیون استفاده شود.

  

 

 

متن کامل [PDF 146 kb]   (995 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: ارتوپدی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی قزوین می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | The Journal of Qazvin University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb