دوره 18، شماره 1 - ( دو ماهنامه فروردین و اردیبهشت 1393 )                   جلد 18 شماره 1 صفحات 18-29 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Kalalian Moghaddam H, Baluchnejadmojarad T, Roghani M, Khaksari M, Mesripour Alavijeh M, Mokhberian N. Effect of Berberine Hydrochloride on memory and learning in Streptozotocin-induced diabetic rats. J Qazvin Univ Med Sci. 2014; 18 (1) :18-29
URL: http://journal.qums.ac.ir/article-1-1570-fa.html
کلالیان مقدم حمید، بلوچ نژاد مجرد توراندخت، روغنی مهرداد، خاکساری مهدی، مصری‌پور علویجه مهناز، مخبریان ندا. اثر بربرین هیدروکلراید بر حافظه و یادگیری موش های دیابتی شده با استرپتوزوتوسین . مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی قزوین. 1393; 18 (1) :18-29

URL: http://journal.qums.ac.ir/article-1-1570-fa.html


1- ، Shahrood_alavi@yahoo.com
2- دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تهران
3- دانشگاه شاهد
4- دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شاهرود
5- دانشگاه آزاد دامغان
چکیده:   (6454 مشاهده)

  زمینه: دیابت ملیتوس مزمن از راه­های مختلف از جمله تشدید روند تنش اکسیداتیو بر هیپوکامپ تأثیر می­گذارد و به اختلال در یادگیری و حافظه منجر می­شود. شواهد موجود مبنی بر آثار ضد­دیابتی، آنتی­اکسیدانی و حفاظت نورونی بربرین است.

  هدف: مطالعه به منظور تعیین اثر بربرین بر حافظه فضایی کوتاه مدت، یادگیری و حافظه اجتنابی غیرفعال موش­های صحرایی دیابتی شده با استرپتوزوتوسین انجام شد.

  مواد و روش­ها: در این مطالعه تجربی، 40 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به طور تصادفی انتخاب و به پنج گروه شاهد، شاهد تیمارشد ه با بربرین (100 میلی­گرم بر کیلوگرم)، دیابتی و دو گروه دیابتی­ تیمار شده با بربرین 50 و 100 میلی­گرم بر کیلوگرم تقسیم شدند. دیابت با تزریق استرپتوزوتوسین با دوز 60 میلی­گرم بر کیلوگرم، به صورت درون صفاقی القاء شد. یک هفته پس از تزریق استرپتوزوتوسین، تیمار با بربرین با دوزهای 50 و 100 میلی­گرم بر کیلوگرم در روز به مدت هفت هفته به صورت خوراکی انجام شد . قند ­ خون در هفته­های 1، 3، 5 و 7 پس از تزریق استرپتوزوتوسین با خون­گیری از سیاهرگ دمی اندازه­گیری شد. اثر بربرین بر یادگیری و حافظه اجتنابی غیرفعال با دستگاه شاتل باکس، مدت زمان تأخیر اولیه ( IL) و تأخیر در حین عبور ( STL) بررسی و حافظه فضایی کوتاه مدت از طریق درصد رفتار تناوب در ماز Y ارزیابی شد. داده­ها با آزمون­های آماری آنوا، کروسکال والیس و من ویتنی تحلیل شدند.

  یافته­ها: درصد تناوب درگروه دیابتی به طور معنی­داری از گروه شاهد کم­تر بود و در گروه­ دیابتی تحت درمان با بربرین 100میلی­گرم بر کیلوگرم نسبت به گروه دیابتی به طور معنی­داری افزایش یافت . STL در گروه دیابتی، در مقایسه با گروه شاهد به طور معنی­داری کاهش و در گروه دیابتی تحت درمان با بربرین 100 میلی­گرم بر کیلوگرم به طور معنی­داری نسبت به گروه دیابتی افزایش یافت. اگرچه این شاخص تفاوت معنی ­ داری بین دو گروه شاهد و شاهد تحت تیمار با بربرین نداشت.

  نتیجه­گیری: با توجه به یافته­ها، درمان با بربرین به مدت 7 هفته، حافظه فضایی کوتاه مدت، یادگیری و حافظه اجتنابی غیرفعال را در موش ­ های صحرایی دیابتی شده با استرپتوزوتوسین بهبود بخشید.

  

 

واژه‌های کلیدی: بربرین، دیابت ملیتوس، رفتار، حافظه
متن کامل [PDF 332 kb]   (1913 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فیزیولوژی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی قزوین می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | The Journal of Qazvin University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb