دوره 16، شماره 3 - ( پاییز 1391 )                   جلد 16 شماره 3 صفحات 33-39 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Abbasi M, Jahanbani H, Araghi S, Sadeghi D. Comparing the effectiveness of Gutta-Percha and Resilon removal using two different techniques in endodontic retreatment. J Qazvin Univ Med Sci. 2012; 16 (3) :33-39
URL: http://journal.qums.ac.ir/article-1-1362-fa.html
عباسی منصوره، جهانبانی حسین، عراقی سولماز، صادقی داوود. مقایسه اثربخشی دو روش مختلف در درمان مجدد کانالهای پُر شده با گوتاپرکا و رزیلون. مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی قزوین. 1391; 16 (3) :33-39

URL: http://journal.qums.ac.ir/article-1-1362-fa.html


دانشگاه علوم پزشکی قزوین ، Email: m_abbasi2004@yahoo.com
چکیده:   (4416 مشاهده)

    زمینه: هدف از درمان مجدد، حذف کامل مواد پُرکننده کانال ریشه جهت ضدعفونی کامل آن فضا است. سیستم رزیلون به تازگی جهت پر کردن فضای کانال ریشه معرفی شده است و با توجه به احتمال امکان نیاز به درمان مجدد در آینده، بررسی اثربخشی روش­های درمان مجدد این ماده ضروری به نظر می­رسد.

  هدف: مطالعه به منظور مقایسه روش­های فایل چرخشی پروتیپر ( ProTaper ) همراه با کلروفرم یا گرما در درمان مجدد کانال­های پرشده با گوتاپرکا و رزیلون انجام شد.

  مواد و روش­ها: این مطالعه تجربی در سال 1389 در دانشکده دندان­پزشکی دانشگاه علوم پزشکی قزوین بر روی 64 دندان پره مولرانسانی کشیده شده فک پایین انجام شد. تاج دندان­ها از محل اتصال مینا- سمان قطع و نمونه­ها به روش استپ بک توسط فایل- k آماده شدند. سپس نمونه­ها به طور تصادفی به 4 گروه تقسیم شدند. گروه 1 و 2 توسط سیستم گوتاپرکا/ AH26 و گروه 3 و 4 توسط سیستم رزیلون/اپی فانی پر شدند. گروه 1 و 3 با فایل چرخشی پروتیپر و گرما و گروه 2 و 4 با فایل چرخشی پروتیپر و کلروفرم به روش کراون- داون درمان مجدد شدند. جهت بررسی مقدار ماده باقی­مانده از استریومیکروسکوپ استفاده شد. داده­ها با آزمون­های آماری تی، کراسکال والیس و من یو ویتنی تحلیل شدند.

  یافته­ها: در تمام نمونه­های چهار گروه، مقداری از مواد پرکننده باقی­مانده بود. به طور کلی میزان باقی­مانده هر دو ماده گوتاپرکا/ AH26 و رزیلون/اپی فانی مشابه بود و مقدار ماده باقی­مانده در گروه 4 به طور معنی ­ داری بیش­تر از سایر گروه­ها بود (05/0 P< ). در بررسی مواد پرکننده باقی­مانده در نواحی مختلف کانال، میزان ماده باقی­مانده در یک سوم کرونال در گروه 3 به طور معنی­داری بیش­تر از گروه 1 بود(05/0 P< ). زمان لازم برای خارج کردن ماده در گروه 2 به طور معنی­داری بیش­تر از سایر گروه­ها بود (05/0 P< ) .

  نتیجه­گیری : با توجه به یافته­ها، رزیلون همانند گوتاپرکا قابل درمان مجدد بود؛ هرچند هیچ یک از این دو ماده به طور کامل از دیواره­های کانال ریشه حذف نشدند.

 

  

  

 

متن کامل [PDF 189 kb]   (1093 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: دندانپزشکی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی قزوین می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | The Journal of Qazvin University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb