دوره 14، شماره 1 - ( بهار 1389 )                   جلد 14 شماره 1 صفحات 33-40 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mohammadi Zeidi I, Heydarnia A, Niknami S, Safari Variani A, Varmazyar S. The effects of an educational intervention on knowledge, attitude and ergonomic behaviors. J Qazvin Univ Med Sci. 2010; 14 (1) :33-40
URL: http://journal.qums.ac.ir/article-1-926-fa.html
محمدی زیدی عیسی، حیدرنیا علیرضا، نیکنامی شمس الدین، صفری واریانی علی، ورمزیار سکینه. تأثیر مداخله آموزشی بر ارتقای آگاهی، نگرش و رفتارهای ارگونومی کارگران. مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی قزوین. 1389; 14 (1) :33-40

URL: http://journal.qums.ac.ir/article-1-926-fa.html


1- ، hidarnia@modares.ac.ir
چکیده:   (8845 مشاهده)
زمینه: به طور آشکار، کاهش اختلال های اسکلتی -عضلانی از طریق کاربرد اصول طراحی ارگونومی انجام می گیرد، با این حال گاهی برخی موانع (فنی و اقتصادی) می توانند مانع بهسازی ارگونومی شوند. لذا، برخی از سازمان‌ها بر آموزش روش‌های انجام صحیح وظایف شغلی تکیه می‌کنند. هدف: مطالعه به منظور تعیین تأثیر مداخله آموزشی بر ارتقای آگاهی عادتهای ارگونومی، تغییر نگرش و افزایش رفتارهای ارگونومی انجام شد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه مداخلهای، 150 کارگر شهر صنعتی البرز قزوین به طور تصادفی به دو گروه مداخله (75 نفر) و شاهد (75 نفر) تقسیم شدند. برنامه آموزش ارگونومی شامل 5 جلسه 30 تا 45 دقیقه‌ای با موضوع‌های دانش ارگونومی و مکانیک بدن، حالت‌های صحیح و نامناسب بدنی، فواید حفظ حالت بدنی صحیح و موانع حفظ حالت صحیح بدنی و روش‌های رفع آن، ورزش‌های کششی برای پیشگیری از مشکلات اسکلتی - عضلانی و نحوه تنظیم ایستگاه کاری بود. اطلاعات قبل و 3 ماه پس از مداخله از طریق پرسش‌نامه خود گزارشی و برگه ارزیابی جمع آوری شد. پایایی سؤال‌ها با روش بازآزمایی ارزیابی شد و ضریب آلفای کرونباخ برای ارزیابی همسانی درونی سازه نگرش به کار گرفته شد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های مجذور کای، مک نمار، تی مستقل و تی زوج تحلیل شدند. یافته‌ها: نمره آگاهی کارگران سه ماه پس از اجرای مداخله آموزشی از 91/2±97/7 به 98/1±07/14 و نگرش آنها از 5/6 ±29/14 به 7/4 ±61/21 افزایش یافت (05/0p<). تغییر آماری معنی‌داری در گروه شاهد مشاهده نشد. در رابطه با عوامل خطر ارگونومی، یافته ها اشاره به تغییر معنی دار در حالت عمومی بدن و پاها، تنه، گردن، مچ و دست ها داشت، در حالی که سایر عوامل خطر بدون تغییر باقی ماندند. نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه بر لزوم رویکرد ادغام یافته مهندسی- آموزشی و مدیریتی برای بهبود شرایط ارگونومی محیط کار و به همین اندازه توجه به نقش عواملی زیربنایی روانی- اجتماعی مانند آگاهی و نگرش و تمرکز بر افزایش مهارت‌های فردی برای ارتقای عادت‌های ارگونومی جهت ارتقای سلامت کارگران تأکید می کند.
متن کامل [PDF 214 kb]   (1396 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: آموزش بهداشت

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی قزوین می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | The Journal of Qazvin University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb