دوره 24، شماره 2 - ( خرداد و تیر 1399 )                   جلد 24 شماره 2 صفحات 158-177 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Shabani F, Farasat A, Namdar P, Gheibi N. Investigating the Mechanism of Action of SARS-CoV-2 Virus for Drug Designing: A Review. J Qazvin Univ Med Sci. 2020; 24 (2) :158-177
URL: http://journal.qums.ac.ir/article-1-3014-fa.html
شعبانی فاطمه، فراست علیرضا، نامدار پیمان، غیبی نعمت‌اله. بررسی مکانیسم عمل ویروس SARS-CoV-2 در بیماری نوظهور COVID-19 با هدف طراحی دارو. مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی قزوین. 1399; 24 (2) :158-177

URL: http://journal.qums.ac.ir/article-1-3014-fa.html


1- گروه بیوشیمی، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
2- مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی دانشگاه علوم‌پزشکی قزوین، قزوین، ایران.
3- گروه جراحی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم‌پزشکی قزوین، قزوین، ایران.
4- مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی دانشگاه علوم‌پزشکی قزوین، قزوین، ایران. ، ngheibi@qums.ac.ir
چکیده:   (613 مشاهده)
بیماری کروناویروس 2019 یا COVID-19 نوعی ذات‌الریه ویروسی است که در دسامبر سال 2019 در ووهان چین شیوع یافت و عامل آن ویروس جدیدی از خانواده کروناویروس با نام علمی کرونا‌ویروس سندرم تنفسی حاد شدید 2 یا SARS-CoV-2 اعلام شد. در این مطالعه مروری، مقالات چاپ‌شده تا 23 مارس 2020 به زبان انگلیسی در زمینه عفونت کروناویروس جدید مورد بررسی قرار گرفتند. این مقالات از طریق جست‌وجو در پایگاه‌های اطلاعاتی اسکوپوس، پابمد و گوگل اسکالر با استفاده از کلیدواژه‌هایی نظیر SARS-CoV-2 ، COVID-19 و Coronavirus به دست آمده‌اند. همچنین از وب‌سایت‌های معتبر جهان در زمینه بهداشت نظیر سازمان بهداشت جهانی و مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC) برای دریافت آخرین آمار و اطلاعات پیرامون بیماری COVID-19 استفاده شده است. در این مطالعه اثر ترکیبات مختلف بر ماکرومولکول‌های مهم در پیشبرد عفونت ویروس SARS-CoV-2، با استفاده روش‌های محاسباتی و آنالیزهای بیوانفورماتیکی مورد بررسی قرار گرفته است که می‌توانند به عنوان بهترین اهداف جهت طراحی داروهای مهارکننده در نظر گرفته شوند. از جمله مهم‌ترین این ماکرومولکول‌ها گیرنده ACE2 و TMPRSS2 در سطح سلول میزبان و پروتئین‌های ساختاری و غیرساختاری ویروس هستند. مهم‌ترین پروتئین ساختاری ویروس اسپایک نام دارد که نقش مهمی در اتصال ویروس به گیرنده ACE2 سلول میزبان و ورود ژنوم ویروس به داخل آن دارد و از پروتئین‌های غیرساختاری کلیدی ویروس می‌توان به پروتئین‌های CLpro3 ،RdRp ،‌PLpro و Helicase Nsp13 اشاره کرد که در فرایندهای تکثیر ژنوم ویروس و رهاسازی آن از سلول میزبان نقش دارند.
متن کامل [PDF 6637 kb]   (281 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (76 مشاهده)  
نوع مطالعه: مقاله مروري | موضوع مقاله: ویروس شناسی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی قزوین می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | The Journal of Qazvin University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb