دوره 23، شماره 4 - ( مهر و آبان 1398 )                   جلد 23 شماره 4 صفحات 286-295 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Golpasandi H, Mirzaei B, Golpasandi S. Glucose, Insulin and Growth/Differentiation Factor-15 Serums Responses to the Acute Effects of Two Intermittent and Continuous Exercises in Sedentary Obese Males. J Qazvin Univ Med Sci. 2019; 23 (4) :286-295
URL: http://journal.qums.ac.ir/article-1-2833-fa.html
گل پسندی هادی، میرزایی بهمن، گل پسندی شادی. پاسخ گلوکز، انسولین و فاکتور تمایز رشدی-15 سرمی به اثر حاد دو نوع فعالیت ورزشی تناوبی و تداومی در مردان چاق غیرفعال. مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی قزوین. 1398; 23 (4) :286-295

URL: http://journal.qums.ac.ir/article-1-2833-fa.html


1- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
2- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران. ، mirzaei@united-world-wrestling.org
3- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
چکیده:   (443 مشاهده)
زمینه فاکتور تمایز رشدی-۱۵، سایتوکین حساس به استرس است که با چاقی، بیماری‌های قلبی‌عروقی و التهاب همراه است. فعالیت ورزشی می‌تواند یک تنش فیزیولوژیکی گذرا در متابولیسم انرژی کل بدن باشد.
هدف این مطالعه با هدف بررسی پاسخ گلوکز، انسولین و فاکتور تمایز رشدی-۱۵ سرمی به اثر حاد دو نوع فعالیت ورزشی تناوبی و تداومی در مردان چاق غیرفعال انجام شد.
مواد و روش‌ها در این مطالعه نیمه‌تجربی، از هشت مرد غیرفعال (میانگین سنی ۲/۳۷±۲۵/۷۵ سال با شاخص توده بدنی۳/۰۳±۳۱/۹۶ کیلوگرم بر مترمربع) خواسته شد با استفاده از طرح متقاطع و تصادفی، دو نوع فعالیت تناوبی با شدت بالا، شامل شش وهله دویدن یک‌دقیقه‌ای با شدت ۸۵ درصد حداکثر اکسیژن مصرفی و چهار دقیقه تناوب استراحتی بین ست‌ها، با شدت ۶۰ درصد حداکثر اکسیژن مصرفی و فعالیت تداومی، با شدت متوسط شامل ۳۰ دقیقه دویدن تداومی با شدت ۶۵ درصد حداکثر اکسیژن مصرفی را انجام دهند، در حالی که در شرایط کنترل هیچ‌گونه فعالیتی انجام ندادند. 
یافته‌ها سطوح سرمی فاکتور تمایز رشدی-‌۱۵ پس از فعالیت تناوبی و تداومی نسبت به شرایط کنترل، افزایش معناداری داشت (۰/۰۰۱˂P) و بعد از ۲۴ ساعت بین فعالیت تناوبی و تداومی تفاوت معناداری مشاهده نشد (۰/۶۲˃P). گلوکز سرمی پس از فعالیت تناوبی و تداومی نسبت به وضعیت کنترل کاهش معناداری داشت (۰/۰۰۱˂P). اما بین مداخله‌های پژوهش تفاوت معناداری در سطوح انسولین سرمی وجود نداشت (۰/۱۳˃P).
نتیجه‌گیری نتایج نشان داد فعالیت ورزشی می‌تواند باعث افزایش فاکتور تمایز رشدی-۱۵ پلاسما و بهبود متابولیسم گلوکز در مردان چاق غیرفعال شود.
متن کامل [PDF 2501 kb]   (218 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (65 مشاهده)  
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: غدد و متابولیسم

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی قزوین می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | The Journal of Qazvin University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb