دوره 22، شماره 6 - ( بهمن و اسفند 1397 )                   جلد 22 شماره 6 صفحات 126-137 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Janzadeh H, Khosravi-Mozafari H, Javadi M. The Relationship Between Food Insecurity, C-Reactive Protein and Some Socio-Economic Variables in Type 2 Diabetes. J Qazvin Univ Med Sci. 2019; 22 (6) :126-137
URL: http://journal.qums.ac.ir/article-1-2748-fa.html
جانزاده حمیده، مظفری خسروی حسن، جوادی مریم. بررسی ارتباط ناامنی غذایی، پروتئین واکنشگر C و برخی متغیرهای اجتماعی‌اقتصادی با ابتلا به دیابت نوع 2. مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی قزوین. 1397; 22 (6) :126-137

URL: http://journal.qums.ac.ir/article-1-2748-fa.html


1- گروه علوم بهداشتی در تغذیه، دانشکده بهداشت، پردیس بین‌الملل، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی‌درمانی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران. ، hamidehjanzadeh@yahoo.com
2- گروه علوم بهداشتی در تغذیه، دانشکده بهداشت، پردیس بین‌الملل، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی‌درمانی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران.
3- گروه علوم بهداشتی در تغذیه، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی‌درمانی قزوین، قزوین، ایران.
چکیده:   (274 مشاهده)
زمینه با توجه به اینکه ناامنی غذایی می‌تواند پیش‌زمینه مشکلات سلامتی و تغذیه‌ای باشد، تعیین عوامل مرتبط با آن در هر جامعه‌ای ضروری به نظر می‌رسد. 
هدف هدف از این مطالعه، بررسی میزان امنیت غذایی، پروتئین واکنشگر C و برخی متغیرهای اجتماعی‌اقتصادی در بیماران دیابتی نوع ۲ بود. 
مواد و روش‌ها این مطالعه مورد‌شاهدی در سال ۱۳۹۶ در مراکز جامع سلامت شهدا و مینودر قزوین روی ۲۰۰ فرد مبتلا به دیابت نوع ۲ و ۲۰۰ فرد سالم انجام شد. امنیت غذایی با استفاده از پرسش‌نامه امنیت غذای خانوار سازمان کشاورزی ایالات متحده آمریکا محاسبه و داده‌های آنتروپومتریک جمع‌آوری شد. عوامل بیوشیمیایی با آزمایش خون و فعالیت بدنی با استفاده از پرسش‌نامه بین‌المللی فعالیت فیزیکی اندازه‌گیری شد. برای تعیین ارتباط بین متغیرهای مستقل کیفی از آزمون کای دو، برای تعیین ارتباط بین متغیر‌های کمّی از آزمون تی مستقل، برای مقایسه میانگین دو گروه مستقل از آزمون من‌وینتی و از آزمون کروسکال والیس برای تفاوت‌های معنی‌دار در ویژگی‌های کلی بر اساس چارک‌های تنوع غذایی و از رگرسیون لجستیک چند‌متغیره به منظور تعدیل اثر متغیرهای مخدوشگر و از نرم‌افزار N۴ برای آنالیز داده‌های غذایی استفاده شد. 
یافته‌ها میانگین سنی افراد مبتلا ۸/۲±۴۷/۱ و سالم ۳/۶±۴۶/۸ سال بود. ناامنی غذایی و برخی متغیرهای اجتماعی‌اقتصادی با دیابت نوع ۲ ارتباط معنی‌داری داشتند. ناامنی غذا در گروه آزمایش با قند خون ناشتا (۰/۰۲=P) و عامل التهاب (پروتئین واکنشگر C و تعداد گلبول سفید) ارتباط معنی‌داری را نشان داد (P<۰/۰۰۱).
نتیجه‌ گیری از آنجا که افزایش ناامنی غذایی با افزایش التهاب و دیابت نوع ۲ مرتبط بود، برنامه‌ریزان باید به کاهش ناامنی غذایی در جامعه به‌ویژه افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ از طریق بهبود وضعیت اقتصادی و اصلاح الگوهای غذایی خانوار توجه داشته باشند.
واژه‌های کلیدی: دیابت نوع 2، ناامنی غذایی، التهاب
متن کامل [PDF 4294 kb]   (119 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (48 مشاهده)  
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تغذیه

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی قزوین می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | The Journal of Qazvin University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb