دوره 19، شماره 2 - ( خردادو تیر 1394 )                   جلد 19 شماره 2 صفحات 21-29 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Rostam Pour S, Gorzin A, Motamedi G. Frequency of blaKHM-1, blaIMP-1,2 and blaSPM-1 genes in clinical isolates of metallo β-lactamase producing Pseudomonas aeruginosa in hospitalized burned patients in Ghotbeddin Shirazi Hospital. J Qazvin Univ Med Sci. 2015; 19 (2) :21-29
URL: http://journal.qums.ac.ir/article-1-1763-fa.html
رستم پور سجاد، گرزین علی اکبر، معتمدی غلامرضا. فراوانی ژن های blaIMP-1,2، blaKHM-1 و blaSPM-1 در نمونه های بالینی سودوموناس آئروژینوزا تولیدکننده متالوبتالاکتاماز در بیماران مرکز سوختگی قطب الدین شیرازی. مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی قزوین. 1394; 19 (2) :21-29

URL: http://journal.qums.ac.ir/article-1-1763-fa.html


1- دانشگاه آزاد اسلامی
2- ، Email: gorzin@sums.ac.ir
چکیده:   (4479 مشاهده)

  زمینه: سودوموناس آئروژینوز اهای تولیدکننده متالوبتالاکتاماز ( MBL ) از مهم­ترین باکتری­های فرصت طلب گرم منفی در بیمارستان­ها هست ند که افزایش آن­ها در مراکز درمانی از نگرانی­های پزشکان است.

  هد ف: مطالعه به منظور تعیین فراوانی ژن­های blaIMP-1 ، blaIMP-2 ، blaSPM-1 ، blaKHM-1 در نمونه ­ های بالینی سودوموناس آئروژینوزای تولیدکننده متالوبتالاکتاماز جدا شده از بیماران سوختگی بستری در مرکز درمانی قطب­الدین شیرازی انجام شد.

  مواد و روش­ها: این مطالعه مقطعی در سال­های 92-1391 بر روی 210 نمونه زخم سوختگی انجام شد. نمونه­های تأیید شده سودوموناس آئروژینوزا نسبت به داروهای ضد میکروبی پیشنهادی استاندارد با روش دیسک دیفیوژن مطالعه شدند. شناسایی نمونه­های MBL به روش Double Disk Synergy Test (DDST) و تشخیص ژن­های مورد مطالعه به روش PCR انجام شد. داده­ها با آزمون­های آماری مجذور کای تحلیل شدند.

  یافته­ها: 42 نمونه سودوموناس آئروژینوزا (%20) به صورت فنوتیپی تعیین هویت شدند که به اکثر آنتی­ بیوتیک­های مورد استفاده از جمله گروه کارباپنم (%100) مقاوم بودند و تنها نسبت به کلیستین (%100) حساسیت مشاهده شد. با روش DDST ، 26 نمونه (%9/61) به ­عنوان تولیدکننده متالوبتالاکتاماز شناسایی شدند. در روش مولکولی، ۹ نمونه (% 61/34 ) حامل ژن­های blaIMP-2 و blaKHM-1 بودند و هیچ کدام حامل ژن­های blaIMP-1 و blaSPM-1 نبودند.

  نتیجه­گیری: با توجه یافته­ها، پیشنهاد می­شود شناسایی دلایل این مقاومت­های آنتی­ بیوتیکی در هر مرکز به ­صورت دوره­ای مطالعه شود.

 

 

متن کامل [PDF 304 kb]   (1431 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: میکروب شناسی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی قزوین می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | The Journal of Qazvin University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb