دوره 15، شماره 3 - ( پاییز 1390 )                   جلد 15 شماره 3 صفحات 18-11 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Naseh R, Padisar P, Rahmani J. Correlation between dental and chronological age in 6-15 years old orthodontic patients in Qazvin. J Qazvin Univ Med Sci. 2011; 15 (3) :18-11
URL: http://journal.qums.ac.ir/article-1-1166-fa.html
ناصح رویا، پدیسار پرویز، رحمانی جلال. رابطه سن دندانی با سن تقویمی در بیماران ارتودنسی 6 تا 15 ساله شهر قزوین. مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی قزوین. 1390; 15 (3) :18-11

URL: http://journal.qums.ac.ir/article-1-1166-fa.html


1- دانشگاه علوم پزشکی قزوین
2- دانشگاه علوم پزشکی قزوین ، ppadisar @qums.ac.ir
چکیده:   (6834 مشاهده)
زمینه: استفاده از مراحل مختلف تکامل دندان‌ها به دلیل اثرپذیری کم تر از تغییرات هورمونی و تغذیه‌ای برای تعیین سن کودکان نسبت به روش‌های دیگر ارجح است. در حال حاضر، معمول‌ترین و معتبرترین روش برای تعیین سن دندانی، روش دمیرجیان است. هدف: مطالعه با هدف تعیین رابطه سن دندانی با سن تقویمی در بیماران ارتودنسی 6 تا 15 ساله شهر قزوین انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه تحلیلی در سال تحصیلی 89-1388 در دانشکده دندان پرشکی دانشگاه علوم پزشکی قزوین انجام شد. رادیوگرافی پانورامیک 468 بیمار6 تا 15ساله متقاضی ارتودنسی این دانشکده و مطب های خصوصی قزوین به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب و سن دندانی آن ها بر اساس تکامل 7 دندان سمت چپ فک پایین در رادیوگرافی پانورامیک و روش دمیرجیان ارزیابی شد. سن تقویمی نمونه‌ها نیز با کسر تاریخ تولد فرد از تاریخ تهیه رادیوگرافی تعیین شد. رابطه میان سن دندانی و سن تقویمی با ضریب همبستگی پیرسون بررسی و میزان تفاوت سن دندانی و سن تقویمی نمونه‌ها محاسبه و گزارش شد. یافته ها: از 468 رادیوگرافی‌ پانورامیک مورد بررسی، 255 رادیوگرافی (% 49/54) مربوط به دختران و 213 رادیوگرافی (%51/45) مربوط به پسران بود. بیش تر نمونه ها (61 نفر، %13) رده سنی تقویمی 9 سال داشتند و کم ترین رده سنی (17 نفر، %6/3) مربوط به افراد 6 سال بود. همبستگی بالا و معنی‌داری بین سن تقویمی و سن دندانی نمونه‌ها وجود داشت (912/0r= در دختران و 905/0 r=در پسران). سن دندانی پسران در تمام سنین به استثنای 12 سالگی، بیش تر از سن تقویمی آن ها بود. بیش ترین و کم ترین تفاوت میان دو سن در پسران در سن تقویمی 6 سال و 14 سال و در دختران در سن تقویمی 6 سال و 8 سال گزارش شد. نتیجه‌گیری: با توجه به یافته ها، به نظر می‌رسد روش دمیرجیان توانایی قابل قبولی در تخمین سن تقویمی افراد دارد. اگرچه به دلیل تخمین بیش از میزان واقعی سن تقویمی در این روش، ضرورت تدوین جداول خاصی برای تبدیل سن دندانی به سن تقویمی برای جامعه ایرانی احساس می‌شود.
واژه‌های کلیدی: سن دندانی، سن تقویمی، روش دمیرجیان
متن کامل [PDF 290 kb]   (1129 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: بیماریهای دهان
دریافت: ۱۳۹۰/۴/۶

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی قزوین می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | The Journal of Qazvin University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb