دوره 15، شماره 1 - ( بهار 1390 )                   جلد 15 شماره 1 صفحات 6-14 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Derakhshan S, Sattari M, Bigdeli M, Zarei Eskikand N. Antibacterial activity of essential oils from Artemisia and Cumin plants against Staphylococcus aureus, Escherichia coli and Vibrio cholerae . J Qazvin Univ Med Sci. 2011; 15 (1) :6-14
URL: http://journal.qums.ac.ir/article-1-1070-fa.html
درخشان صفورا، ستاری مرتضی، بیگدلی محسن، زارعی اسکی کند نسرین. ارزیابی فعالیت ضد باکتریایی عصاره گیاهان آرتمیزیا و زیره علیه باکتریهای استافیلوکوکوس اورئوس، اشریشیاکلی و ویبریوکلرا. مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی قزوین. 1390; 15 (1) :6-14

URL: http://journal.qums.ac.ir/article-1-1070-fa.html


1- دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تربیت مدرس
2- دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تربیت مدرس ، sattarim@modares.ac.ir
3- مرکز تحقیقات جهاد کشاورزی استان تهران
4- دانشگاه آزاد اسلامی تهران
چکیده:   (17858 مشاهده)
زمینه: به علت ظهور باکتریهای مقاوم به دارو، نیاز مداوم به مواد ضد میکربی جدید وجود دارد. هدف: مطالعه به منظور ارزیابی فعالیت ضد باکتریایی عصاره گیاهان آرتمیزیا و زیره انجام شد. مواد و روشها: این مطالعه تجربی در سال 1384 در دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تربیت مدرس انجام شد. عصاره دانه های زیره سبز (Cuminum cyminum)، زیره سیاه (Bunium persicum) و بخشهای هوایی آرتمیزیا ترکومانیکا (Artemisia turcomanica) توسط روش تقطیر با آب به دست آمد. عصاره آرتمیزیا خراسانیکا (Artemisia khorassanica)، آرتمیزیا سینی فرمیس (Artemisia ciniformis) و آرتمیزیا کپه داغنسیس (Artemisia kopetdaghensis) قبلاً به دست آمده و ترکیب شیمیایی آنها تعیین شده بود. فعالیت عصاره‌ها روی ویبریوکلرای بالینی (جدا شده طی شیوع اخیر وبا در ایران)، اشریشیاکلی ATCC25922، استافیلوکوکوس اورئوس بالینی و استافیلوکوکوس اورئوس ATCC25923 توسط روش انتشار از دیسک و روش براث میکرودایلوشن برای تعیین حداقل غلظت مهاری ارزیابی شد. اجزای عصاره ها توسط کروماتوگرافی گازی متصل به طیف سنجی جرمی تعیین شد. یافته ها: عصاره ها فعالیت ضد باکتریایی خوبی نشان دادند. عصاره آ. خراسانیکا و آ. ترکومانیکا بالاترین فعالیت (هاله مهاری 60 میلی متر)و سپس به ترتیب سینی فرمیس، کپه داغنسیس، زیره سبز و سیاه قرار داشتند. اجزای عمده در عصاره ترکومانیکا، کامفور و در عصاره زیره سبز و سیاه، کومین آلدهید بود. نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر پیشنهاد کننده تأثیر عصاره ها روی باکتریهای بررسی شده، در آزمایشگاه است که میتواند نشان دهنده تأثیر آنها در سیستم زنده باشد.
متن کامل [PDF 196 kb]   (2828 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: باکتری شناسی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی قزوین می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | The Journal of Qazvin University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb